Eerder was er een ringvormige stadsmuren St. Goar: De toegang was alleen toegestaan voor bevoegde personen via de beveiligde poorten. De stadspoort aan de rivierzijde was geïntegreerd in de ommuurde muur. Ze werd omringd door een drielaags rondtoren die uitsteekt in de Rijn en naast een kegelvormig dak meerdere kleine torens droeg.
In de Napoleontijd werd de stadsmuren langs de rivierzijde afgebroken om plaats te maken voor de uitbreiding van de stad. Rheintalstraße, de Route Napoleon, Om deze te kunnen realiseren, viel ook de machtige ronde toren ten prooi aan de verwoesting. Echter, het fundament dat uitsteekt in de Rijn bleef aanvankelijk intact. De as werd in de volksmond de ‚Türmchen‘ genoemd. Op de fundamenten van de stadsmuur werden gedeeltelijk woningen gebouwd, zoals het huis Heerstraße 33, dat tegenover de vaarhaven ligt en gebaseerd is op restanten van het oostelijke stadsfort. De plaatsnaam ‚Vor dem Türmchen‘ voor het deel ten oosten van deze plaats herinnert nog aan de imposante toren die hier eeuwenlang de stad beschermde.
Niet ver van de historische grens van de stad ligt het ‚Loreley-huis‘ een van de oudste bewaard gebleven woningen van de stad. Ook in het fundament van dit gebouw bevinden zich resten van de stadsmuur aan de Rijnzijde. In dit huis zou de eerste nederzetting van de stad hebben gestaan. Romance ‚De Lurley‘ van Julius Wolff Volgens de legende hebben de Loreley hun jeugd doorgebracht nadat de eigenaar van het huis, de vissersvader Peter Sandrog, ze als kind uit de Rijn had getrokken om vis te vangen.
